De laatste tijd praten we nog maar weinig met elkaar; mijn vrouw en ik. Het is meer op schreeuwen uitgedraaid. Niet dat we ruzie hebben of elkaar niet meer kunnen velen. Nee, dat schreeuwen heeft een heel andere oorsprong. We kunnen elkaar op gezette tijden haast niet meer verstaan. Dat lawaai hè! Dat #%&!~±S&$ vliegtuiglawaai.

De Schipholleiding heeft in haar oneindige wijsheid, gesteund door een volgzaam kabinet, besloten enige maanden discutabele “testen” op de Zwanenburg- en Polderbaan uit te voeren.
De hele technische uitleg voor het gemak maar even vergetend, heeft bij mij het idee postgevat dat men wil onderzoeken hoe lang doodgewone mensen het uithouden als men iedere twee minuten een vliegtuig laat starten en midden over ons dorp laat afdraaien.
Nu blijkt er ook nog een bom onder of bij de Polderbaan te liggen (of ze hebben ‘m daar stiekem neergelegd). Het is dus wel duidelijk dat men ons weg wil hebben. Ze zullen dan wel eerst door mijn woonkamer moeten vliegen want zo snel stap ik niet op.

We worden er constant van op de hoogte gehouden dat de aarde in snel tempo opwarmt.
Maar in Zwanenburg nu even niet…!
Voor de paasdagen verwacht men lage temperaturen, sneeuw en hagel, dus kunnen we de ijsmutsen weer uit het vet halen. Oude tijden breken aan. Elfstedentochten, wie weet?
Hoe het met de tennisbanen gaat is nog ietwat onzeker; je weet met dit weer maar nooit of op de openingsdag alles voor elkaar is. Aan de materiaalcommissie zal het niet liggen. Die komt desnoods ’s morgens vroeg, als iedereen nog in bed ligt, uit haar hol om de zaak te klaren. Voor die ex-bakker, die Ho eve, ja die is dat vroege wel gewend, maar die anderen. Dat zijn volgens mij ook echte doordouwers. We kijken wel en we zijn benieuwd.